Het beurssentiment

De wekelijkse column van Bernt Hofstad

Week 3/12

Hebben ze alle twee gelijk?

Eén van mijn favoriete acteurs is Jack Nicholson. De ontwikkeling op de obligatie- en aandelenmarkt over de afgelopen periode doet mij denken aan de titel van één van zijn films, te weten ”Something’s gotta give” (Colombia/Warner Bros. 2003). Zoals de titel aangeeft gaat het over een situatie waar iemand (of iets) moet toegeven.

De stemming op de obligatiemarkt (voor goede kwaliteit obligaties) kan zonder meer als euforisch omschreven worden, of is wellicht angstaanjagend een beter woord. Nooit was de rente op zowel lange, middenlange als korte obligaties zo laag.


Om een paar rente voorbeelden te noemen: - 30-jarige staatsobligaties VS: 2.91% - 10-jarige staatsobligaties VS: 1.86% - 10-jarige staatsobligaties Duitsland: 1,74% - 1-jarige staatsobligatie Duitsland: 0,07%







Grafiek: 5-jaars Duitse staatsobligaties (renteontwikkeling afgelopen 12 maanden) Bron:Blooomberg

Obligaties met kortere looptijden hebben zelfs een negatief rendement, net zoals inflatie-linked obligaties.

Zoals de grafiek hierboven aangeeft is de trend nog steeds vlak tot dalend. De rente op deze 5-jaars obligatie is in de afgelopen 6 maanden gedaald van boven de 2% naar ongeveer 0,75%. Dalende rente betekent stijgende obligatiekoersen. Dat de rente op staatsobligaties met een looptijd van 1 jaar zo goed als nihil is betekent dat beleggers willens en wetens verlies zullen leiden. Of wij krijgen deflatie waardoor het in stand houden van het vermogen in termen van koopkracht vooruitgang betekent. Genoegen nemen met nihil komt wat mij betreft heel dicht in de buurt van paniek.

Paniek? Niets daarvan. Terwijl deze vlucht naar zekerheid haast op geen andere manier te verklaren is dan door paniek, stomen de aandelenkoersen omhoog. Het vertrouwen onder beleggers bevindt zich zelfs op het hoogste niveau sinds februari vorig jaar.

Maar als het zo goed gaat met de beurs (verondersteld dat er een samenhang is tussen beurskoersen en de economie) dan had men toch een stijgende in plaats van dalende rente mogen verwachten. Maar met een dalende rente voor zowel korte als langlopende obligaties is dit zeker niet het geval.

Is dit de nieuwe ”goldilocks” economie (http://www.investopedia.com/terms/g/goldilockseconomy) waar alles stijgt (ook de werkeloosheid en sociale onrust Oeps?!)? hebben ze alle twee (aandelen- en obligatiemarkt) gelijk of zit een van de twee helemaal verkeerd?

Om terug te komen op Jack en zijn film. Ik denk dat een van de twee verkeerd zit en dat ”something’s gotta give”.

”We cannot direct the wind but we can adjust the sails!”

Wilt u meer weten over risico management van uw beleggingen, of wilt u een vrijblijvende analyse van uw portefeuille, stuur dan een e-mail naar: info@firstcapital.nl of bel 070 5123 145. Bernt Hofstad

Voor een archief van de column “Het Beurssentiment” klik hier.

De waarde van uw beleggingen kan fluctueren. In het verleden behaalde rendementen geven geen garantie voor de toekomst.